Гісторыі

Гісторыі Грамадства

65 гадоў разам Мікалай і Марыя Уласаўцы

1 кастрычніка – Міжнародны дзень пажылых людзей Тут у кветніках – рой матылёў, а ў доме – каханне ды згода…    То быў дом сям’і Ўласавец, якая святкавала на днях жалезнае вяселле. Мала хто сёння наўскідку скажа, што жалезнай завецца 65-я гадавіна вяселля. 25 верасня 1956 года верасня карэнныя жыхары Ўласаўцаў Мікалай Андрэевіч і Марыя […]

Далей
Галоўнае Гісторыі Культура

Якія таямніцы хавае царква ў Альбе?

Храм у гонар Святога Велікамучаніка Георгія Перамаганосца ў Альбе на парозе свайго 330-годдзя, а сёлета тут адзначылі яшчэ адну важную дату – 30-годдзе, як яна адчынілася з савецкіх гадоў. Якая царква ў нашым раёне самая старажытная? На гэтае пытанне мы шукалі адказ, пабываўшы ў Альбе, вёсачцы, дзе на будынку царквы ўмацавана таблічка: гісторыка-культурная каштоўнасць, 1692 […]

Далей
Гісторыі

Адплата

Не дадзена нам ведаць, што прыносіць на крыльцах птушка… У тую раніцу Ганна ледзь не выліла на сябе кубак з чаем – сядзела ля акна, а ў шыбу стукнулася сінічка. Сесці не змагла на пластык новага акна, успырхнула і назад – спрабаваць учапіцца тонкімі чорнымі лапкамі за невысокі парожак. Ганна перажагналася спуджаная: ведала, што птушка […]

Далей
Гісторыі

«Мы ў грыбах сустрэнемся…»

Герояў гэтага запісу няма сярод жывых – сустрэча наша адбылася даўно, больш за 15 гадоў назад. Патэлефанаваў, пытаўся. Было тады ім, Марыі ды Сцяпану, ужо пад 80… Вёска з разраду неперспектыўных, і жыццё гэта пацвердзіла – адзінкі цёплых хат засталіся там сёння. Тады яшчэ было трохі жывей, але над усім вісеў празрысты туман небыцця. Таксама […]

Далей
Гісторыі

Пад лавінай пачуццяў

Неяк стаю ў чарзе ля банкамата і чую размову дзвюх дзяўчат: «Ты ўяўляеш, ён мне напісаў учора, маўляў, давай застанёмся сябрамі. Сябрамі! Не трэба было першай пісаць яму, ды не вытрымала…» І гэтак далей. Усміхаюся сабе пад нос, згадваю радкі Багдановіча: «Маладыя гады, маладыя жаданні! Ні жуды, ні нуды – толькі шчасце кахання». Ці няшчасце […]

Далей
Гісторыі

Суседзі-7, або Амаль вясковы інцэст

Зіна Анатоля з войска чакала. Гэтак ужо ўбівалася ад першага дня! Як не будзе пісьма за тыдзень – месца сабе не знаходзіць, ледзь паштальёнку пабачыць – бяжыць насустрач. Яно б то і нічога, перажывае дзеўка, ніякага дзіва. Але вось у чым справа: Зіна і Анатоль – брат з сястрой. Хай толькі па бацьку, але ж […]

Далей